Bij de Watersnoodramp van 1953 vielen 1.853 doden. Maarten sprak met Zeistenaren die persoonlijke herin­neringen heb­ben aan de ramp. “Ik was 5 maar ik weet het nog als de ­dag van gisteren. Verderop brak de dijk door. Er kwamen 153 mensen om, waaronder mijn opa en oma”.

In één van de GFT containers bij zijn ap­partementengebouw op de An­na Paulownalaan treft Arend een deurmat aan. In een andere container zit voor 7 euro aan statiegeldfles­sen. "Waarom maak ik me hier druk over?", vraagt Arend zich af.

Boven de ingang van Parkflat Nieuw Beerschoten hangt een groot reliëf van drie dansende vrouwen, gemaakt door de in Zeist geboren beeldhouwer Romualda van Stolk. Dansende personen zijn een opmerkelijk onderwerp voor een flatgebouw met vooral oudere bewoners.Lees meer... 

"Tachtig jaar vrijheid, een verjaar­dag en de Tour kwamen samen in een deux chevaux. Toen ik onze kleine caravan aanhaakte om naar Frankrijk te vertrekken, stond mijn buurvrouw Marijke op de parkeerplaats in Nijenhuis te kijken. Of ze van de Tour houdt weet ik niet".

"Toen ik vanmorgen wakker werd, en bij ons beneden, op de hoek van de Mid­del­laan en de Slotlaan, een Rus­sische tank zag staan keek ik daar eigenlijk niet eens zo van op", schrijft Marcel Leenders. “Dat komt ervan als je het nieuws niet meer volgt”, dacht hij bij zichzelf.

“In Zeist zijn we best goed bezig op het gebied van gezondheid”, schrijft Noks. “We heb­ben rookvrije speeltuinen, scholen en sportclubs. Maar zodra je plaatsneemt op een ter­ras geldt het recht op schone lucht ineens niet meer”. Wordt het niet eens tijd voor rookvrije ter­ras­sen in Zeist?

De beroemde novel­le Het Bittere Kruid van Marga Minco speelt deels in Zeist. Marga bezoekt enkele weken na de oorlog haar oom, de broer van haar vader, die op de Steynlaan woonde. Dagelijks staat de oom bij het Stationsplein, vergeefs wachtend op zijn nooit terug­gekeerde familie.

Marieke Markensteijn is klimaatburgemeester van Zeist en heeft een moestuin bij Dorpsboerderij De Brink. "Ik vind het heerlijk bevrijdend om dingen gewoon zélf te doen. Met mijn handen. Een klein tuintje, een zaadje, een schepje. Meer heb ik niet nodig om helemaal tot rust te komen".

Aan een wand van instal­lateur Kersbergen zijn twee beelden aan het werk: de één staand op de grond, de ander zittend bovenop de muur. De figuren in de sculptuur lijken een beetje op Buurman&Buurman. Opval­lend is wel dat het elektriciens zijn bij een loodgietersbedrijf.