"Daar ligt dan opeens, op koude stoeptegels, en op een koude maandagochtend in mei, een slingerende, op Daniel Marot geïnspireerde tandpastakrul op de Slotlaan. Ik vind het prima", schrijft Marcel Leenders, "maar er is één ding dat ik mis".

Marthijn ging naar de rondleiding van Gilde Zeist door het gemeentehuis. Het blijkt eigenlijk niet één gemeentehuis te zijn, maar vier delen die uit verschil­lende tijden stam­men en aan elkaar zijn gebouwd. Helemaal bovenin wachtte een ver­ras­sing. Bekijk de serie van 10 foto’s die hij schoot.

Briska woont sinds kort in Zeist en beschrijft haar eerste ervaringen. “De rust en ruimte in en van Zeist doet me goed. Vanaf het begin voelde ik me welkom. Er zit een vriendelijkheid in Zeist die me raakt. Alsof mensen elkaar nog echt zien”.

Het lijkt onlogisch om de in 1894 in Zeist geboren kunstenaar Wil­lem Pijper (1894-1947) te benoemen als schrijver. Pijper is im­mers met name bekend als een van Nederlands belangrijkste componisten. Maar Pijper had wel degelijk een tweede car­rière. Hij was ook een groot literair talent.

Langs de Utrechtseweg ligt de mid­deleeuwse Brink, het oudste dorpsplein van Zeist is. Hier speelde het dagelijks leven zich af, dit was dé ontmoetingsplaats voor de inwoners. Er werden markten gehouden en ook vonden hier dorpsactiviteiten plaats.

Diverse gebouwen in Zeist heb­ben op het dak puntige bol­len staan, soms ook wel ‘morgenster’ genoemd. Maar bedoelde de ontwerper dan een morgenster als ster in de morgen, of een puntig wapen aan een stok? Jan Wil­lem loopt zes Zeister panden langs.

Bud­dy to Bud­dy kop­pelt Nederlanders en nieuwkomers aan elkaar voor een gelijkwaardig, vriendschap­pelijk contact. Maarten sprak met een Bud­dy to Bud­dy kop­pel: een Nederlandse moeder en zoon die gekop­peld zijn aan een Turkse vader en zoon die in Kamp van Zeist verblijven.

Arnie trof ooit op het ter­ras van De Schavuit een ‘schavuit’ die slim dacht te zijn. “De Schavuit is zoals daarvoor zovele andere buurtcafés in 2025 gesloten. Ik kan mij nog herin­neren dat er in het verleden in ongeveer iedere straat in het centrum van Zeist een buurtcafé gehuisvest was”.

De Rehobothkerk met zijn zeven ‘cilinders’ is een uniek gebouw. De kerk speelt met het idee om het kerkgebouw te slopen: het aantal bezoekers loopt terug en het verwarmen is duur. Jan Wil­lem Arends draagt informatie aan over het gebouw die voor tegenargumenten kan zorgen.