"In Zeist is 'de gemeente' de ideale zondebok. Of het nu gaat om het afblazen van het seniorencarnaval, de invoering van betaald parkeren of een scheeflig­gende stoeptegel – de Zeister mop­peraar ziet vooral een complot tégen de burger. Maar wat doet die burger eigenlijk zelf? "

Marcel komt graag bij Kramer & van Doorn om zijn leeshonger te stil­len. “Als een grutto op lange poten loop ik, tus­sen met boeken gedekte tafels, achter boekenwurm Olaf aan, die mij wijst op een onderlig­gend schap, en mij een boek in handen schuift”.

"Zondagmid­dag liep ik met mijn hond in het bos bij Austerlitz. Eindelijk scheen de zon weer! Opeens kwam er een einde van mijn dromerige gedachten. Ik hoorde een smakkend, likkend geluid. Wat ik zag, liet me walgen…", schrijft Marieke Palm in haar nieuwe column.

Tijdens het Historisch Café van 27 januari schetsten de broers Andy en Dolf Smith de komst van meer dan 400.000 evacués en repatrianten uit het voormalig Nederlands-Indië naar Nederland. Zeist trok zoveel repatrianten dat het dorp wel een ‘tweede Den Haag’ werd genoemd.

De rode lampen in Kerckebosch worden ‘Roodkapjes’ genoemd. De eerste keer dat Arend er ’s avonds langsfietste, gingen zijn gedachten niet bepaald over sprookjes en zelfs de wolf was in geen velden of wegen te beken­nen. “Ik ben hier in het Red Light District van Zeist terechtgekomen”.

Linda Otterman, de grondleg­ger van Samen Oplopen, nam na 15 jaar afscheid. Wat begon als een droom voor Linda in 2009 groeide uit naar nog 24 gemeenten en telt al­leen in Zeist inmid­dels al 600 kop­pelingen tus­sen vrijwil­ligers en gezin­nen. An­nemieke ging naar haar afscheidsbijeenkomst.

Het begon al­lemaal met een glanzende folder van de Lidl. Zelf heb ik geen interes­se in reclamefolders, maar mijn vrouw leest ze graag. Ze volgt met haar vinger het spoor naar een eventuele schat, en springt niet veel later op haar fiets richting de Van Reenenweg.

Arnie wandelt om Kasteel ’t Kerckebosch en beschrijft de geschiedenis van het pand en haar bewoners, de familie De Geer, waarvan Ursul de Geer de bekendste afstam­meling is. Met diverse foto’s van het gebouw, zoals van het monumentale glas-in-loodraam in de centrale hal.

Afgelopen jaar is het gebouw tegenover het huis van Ewout op Nooitgedacht gesloopt. “Ik zag de ontmanteling langzaam en in fragmenten. Een grijpmachine die reikte, een muur die bewoog. Nu is het gebouw weg, de kunst ook”. Ewout legde het op video vast.