Via een col­lega-hondenbezitter komt Arnie in contact met een bewoner van Nieuw Beerschoten. Hij gaat op bezoek, beschrijft de geschiedenis van het oude Beerschoten, laat zich niet uit het park zetten en verbaast zich over de tegelvloer.Lees meer... 

Het gebouw van De Breul stamt uit 1953. In de wanden werden diverse beeldhouwwerken opgenomen. Dit beeldhouwwerk maakte bezoekers onmid­del­lijk duidelijk waar de school voor stond: een gezonde, Rooms-katholiek geschoolde geest in een gezond lichaam.

Jos Frankfoorder werd als tweejarige Joodse peuter op 13 september 1944 met "De laatste trein uit Westerbork" afgevoerd naar Auschwitz, maar keerde tachtig jaar geleden op wonderlijke wijze naar huis terug. In Zeist kende men hem ook als Jos Jacobi, handelaar in Perzische tapijten.

Ina Geisler werd geboren in Duitsland en kwam voor haar studie naar Nederland. Haar beide opa's vochten aan het Oostfront. Ina is pop­penspeelster in Zeist en theatermaakster met een atelier in Lab lou. "Zodra de kroeg mijn Duitse accent hoorde...Lees meer... 

Maarten sprak met zeven leerlingen van De Breul over de reis die ze maakten naar Auschwitz. "Er ging een schokgolf door de groep bij het zien van de duizenden schoenen. Al­les dringt dan veel meer tot je door. Na zo'n reis kijk je anders naar de actualiteit".

Wij zijn op Bevrijdingsdag. Dat is zo’n ­dag waarop je niet om de werkelijkheid heen kan, de werkelijkheid van tachtig jaar geleden, maar nog meer die van vandaag. Vanaf de Driebergseweg glijdt een kolon­ne oude legervoertuigen door de 2e Dorps­straat naar het gemeentehuis.

In het kader van 4 & 5 mei gaf Job Cohen een gastles op het Jordan Montes­sori Lyceum. Hij vertelde over zijn Joodse familie, die ondergedoken zat, opgepakt werd, in de Joodse Raad zat en gedood werd. Ook stelde hij de leerlingen vragen die ze aan het denken zette: “Wat zou je doen als…?”

Steeds vaker komt Arnie mensen tegen die hem van zijn verhalen herken­nen. “Ah, u bent die meneer van die wandelverhalen”. Zo ook een wijze oude dame, die hem uitnodigt haar eigen huis te komen bekijken. Het blijkt een verborgen parel uit 1932 te zijn met een rijke geschiedenis.

,,Je maakt er toch geen verdrietig verhaaltje van? Het is al moeilijk genoeg, om van al­le dingen afscheid te nemen,’’ zegt Gildo Zaetta. Hij woonde zijn hele leven boven IJs­salon Venezia op de hoek van de 1e Hogeweg en hij werkte er 58...Lees meer...